จิ๊กโก๋เก่งแต่ปาก

กระแสน้ำไม่เร็วไม่ช้า

แต่ทว่ามันไม่เคยหยุดเคลื่อนไหว

.

.

.

.

ถ้าเราปล่อยตัวเองให้ไหลไปกับกระแสน้ำ

เราคงไม่ต่างอะไรกับใบไม้แห้ง

ฉันคิดว่า

.

.

.

.

ฉันพยายามจะว่ายทวนกระแสน้ำ

กระแสน้ำไม่เร็วไม่ช้า

.

เพียงแต่ว่า

ด้วยกำลังของฉัน

ทำได้เพียงออกแรงว่ายอยู่กับที่

.

.

.

ในสายตาของกระแสน้ำผู้ไม่เคยหยุดนิ่ง

คงมองเห็นฉันเชื่องช้า ล้าหลัง ไม่เอาไหน และไหลผ่านไป

.

ไม่ช้าไม่เร็ว

.

.

.

.

ฉันคิดเข้าข้างตัวเองว่า

"ถ้าฉันว่ายตามกระแสน้ำ ฉันต้องไม่แพ้พวกนั้นแน่ๆ

เพียงแต่ว่า ฉันกำลังว่ายไปคนละทางกับกระแสน้ำต่างหาก"

.

นึกเช่นนั้น ฉันก็ออกแรงมากขึ้นกว่าเดิม

.

ฉันเคลื่อนที่ไปข้างหน้าช้าๆ

ทวนกระแสน้ำ

.

มีเวลาให้ฉันคุ้นเคยกับสองข้างฝั่งอย่างไม่ตั้งใจ

บ้างสวยงาม บ้างน่ากลัว บ้างจำเจ บ้างแปลกใหม่

.

.

.

ไปได้ไม่ไกล แต่ก็เกินกว่าที่จะมองเห็นจุดที่เริ่มออกแรงว่าย

.

ฉันเริ่มเหนื่อย

.

.

ฉันพักด้วยการว่ายอยู่กับที่ สลับกับการออกแรงว่ายไปข้างหน้า

ทวนกระแสน้ำ

.

เหนื่อยก็จริง แต่สนุกเหลือเกิน

.

.

.

.

ระยะทางที่ฉันเคลื่อนที่ไปข้างหน้า หดสั้นลงทุกครั้ง อย่างไม่รู้ตัว

.

พลันรู้ตัวว่าตัวเองหยุดบ่อยขึ้น ก็รู้สึกเหนื่อยหนักขึ้นมาทันที

.

กระนั้นฉันยังคงพยายามที่จะออกแรงเคลื่อนที่ไปข้างหน้า

.

มีข้ออ้างมายมากที่จะพัก

.

.

.

.

.

.

.

ในที่สุดฉันก็หมดแรง

.

ฉันปล่อยตัวเองไหลไปตามกระแสน้ำ

โดยหลอกตัวเองว่า เมื่อฉันหายเหนื่อย

ฉันจะออกแรงว่ายอีกครั้ง

ฉันเคยทำมาแล้ว ฉันทำได้อยู่แล้ว

.

.

.

.

ยังไม่ทันได้หายเหนื่อย ฉันก็ไหลกลับมาจนถึงจุดเริ่มต้นเสียแล้ว

.

แรงพลังสลายไปกับความท้อ

ฉันปล่อยให้จุดเริ่มต้นไกลลับสายตาไป

.

.

ไหลไปตามกระแสน้ำ

ไม่ช้าไม่เร็ว

.

        แต่ก็เร็วเกินกว่าที่ฉันจะสามารถเพลิดเพลินกับสิ่งแวดล้อมสองข้างฝั่ง       

.

.

.

ฉันหายเหนื่อยตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

.

.

ฉันยังคงไหลตามกระแสน้ำไปเรื่อยๆ

.

.

กระแสน้ำไม่ช้าไม่เร็ว

.

.

เรื่องอะไรฉันจะต้องเหนื่อย

.

.

.

.

.

ฉันคือกระแสน้ำ

 

 

 

 

ปัจฉิมลิขิต

แล้วพบกันอีก