สวัสดีครับ
นานๆเขียน ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง มันออกจะรู้สึกเขินๆ 5555
จริงๆแล้วผมอยากจะเขียนให้ต่อเนื่องนะ
เอาเป็นว่าจะพยายามก็แล้วกัน
ทิ้งช่วงไปนาน มากๆ
คนที่เคยติดตามกัน ถ้ายังอยู่ ผมรักคุณมากๆ 5555
ใครที่เพิ่งหลงเข้ามาเอนทรี่นี้ อ่านเถอะ ขอร้อง 5555
นานๆมาเจอกัน ขอเป็นเรื่องสั้นๆ ง่ายๆแล้วกัน
นานๆเขียน ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง มันออกจะรู้สึกเขินๆ 5555
จริงๆแล้วผมอยากจะเขียนให้ต่อเนื่องนะ
เอาเป็นว่าจะพยายามก็แล้วกัน
ทิ้งช่วงไปนาน มากๆ
คนที่เคยติดตามกัน ถ้ายังอยู่ ผมรักคุณมากๆ 5555
ใครที่เพิ่งหลงเข้ามาเอนทรี่นี้ อ่านเถอะ ขอร้อง 5555
นานๆมาเจอกัน ขอเป็นเรื่องสั้นๆ ง่ายๆแล้วกัน
เคยเห็นพวกคนที่ยืนแจกใบปลิวตามริมถนนไหมครับ?
ส่วนใหญ่เนื้อหาในปลิวก็จะเป็นพวกโฆษณา ส่วนลด นู่นนี่ เงินกู้ที่น่าเชื่อถือ(?)
โดยส่วนตัวแล้ว ปกติผมจะไม่รับ
ไม่ได้มีอคติอะไร แต่ไม่รู้ว่าจะเอามาทำไม
ส่วนใหญ่เนื้อหาในปลิวก็จะเป็นพวกโฆษณา ส่วนลด นู่นนี่ เงินกู้ที่น่าเชื่อถือ(?)
โดยส่วนตัวแล้ว ปกติผมจะไม่รับ
ไม่ได้มีอคติอะไร แต่ไม่รู้ว่าจะเอามาทำไม
แล้วมีอยู่วัน มีเพื่อนคนนึงบอกผมว่า
"มึงรับไปเถอะ เขาแจกหมด เขาก็ได้เงิน
เรารับไป ไม่อ่านก็ทิ้งก็ได้ ยังไงเขาก็ได้เงิน"
ผมชอบวิธีคิดนี้นะ
ดูเหมือนเป็นการช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆนะ
แต่ผมว่า ถ้าผมเป็นคนยืนแจกเนี่ย ความรู้สึกคงเหมือน
เป็นแม่ค้า แล้วขายของได้ แน่นอนขายแล้วเราได้เงิน
ต่างกันที่ คนซื้อ ไม่ต้องเสียเงิน
เรารับเศษกระดาษเขามาแผ่นเดียว อาจมีส่วนทำให้เขามีข้าวกินมื้อนึงก็เป็นได้
ถ้าเขาไม่เอาไปกินเหล้าอะนะ
ดูดีมะ เอาเป็นว่า ต่อจากนี้ผมจะรับใบปลิวพวกนี้ไว้แล้วกัน
วันต่อมา
ผมเดินกลับบ้าน ข้ามสะพานลอยอย่างเคยๆ
ปลายสะพานลอยที่คนพลุกพล่าน
ผมมองเห็นคุณป้าหน้าหมองๆยืนหยิบยื่นแผ่นกระดาษใบเล็กๆแก่ผู้คนสัญจร
"มึงรับไปเถอะ เขาแจกหมด เขาก็ได้เงิน
เรารับไป ไม่อ่านก็ทิ้งก็ได้ ยังไงเขาก็ได้เงิน"
ผมชอบวิธีคิดนี้นะ
ดูเหมือนเป็นการช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆนะ
แต่ผมว่า ถ้าผมเป็นคนยืนแจกเนี่ย ความรู้สึกคงเหมือน
เป็นแม่ค้า แล้วขายของได้ แน่นอนขายแล้วเราได้เงิน
ต่างกันที่ คนซื้อ ไม่ต้องเสียเงิน
เรารับเศษกระดาษเขามาแผ่นเดียว อาจมีส่วนทำให้เขามีข้าวกินมื้อนึงก็เป็นได้
ถ้าเขาไม่เอาไปกินเหล้าอะนะ
ดูดีมะ เอาเป็นว่า ต่อจากนี้ผมจะรับใบปลิวพวกนี้ไว้แล้วกัน
วันต่อมา
ผมเดินกลับบ้าน ข้ามสะพานลอยอย่างเคยๆ
ปลายสะพานลอยที่คนพลุกพล่าน
ผมมองเห็นคุณป้าหน้าหมองๆยืนหยิบยื่นแผ่นกระดาษใบเล็กๆแก่ผู้คนสัญจร
ผู้คนเดินผ่านเสมือนว่าเขาไม่มีตัวตน
ผมอมยิ้มอย่างคนกำลังจะทำความดี
.
ผมอมยิ้มอย่างคนกำลังจะทำความดี
.
.
ที่ปลายสะพานลอย ผมรับกระดาษบางอย่าง ที่เขาหยิบยื่นอย่างรวดเร็ว
ยังไม่ทันก้าวพ้น
เขาจับข้อมือผมไว้ด้วยมืออีกข้าง
โอ้ ไม่ต้องขอบคุณครับป้า
.
ยังไม่ทันก้าวพ้น
เขาจับข้อมือผมไว้ด้วยมืออีกข้าง
โอ้ ไม่ต้องขอบคุณครับป้า
.
.
.
.
.
.
.
เสียงป้าพูดกับผมอย่างเย็นชา
.
.
.
.
.
.
"20 บาทค่ะ"
.
.
.
.
.
เป็นคนดีนี่มันยากจริงๆ
ปัจฉิมลิขิต
แสดดดดด ไม่ทันดู ไม่ใช่ใบปลิว เป็นสติ๊กเกอร์อะไรก็ไม่รู้ได้ มาเรี่ยไรเงินทำบุญ 5555
แล้วจะมาบ่อยๆ
แสดดดดด ไม่ทันดู ไม่ใช่ใบปลิว เป็นสติ๊กเกอร์อะไรก็ไม่รู้ได้ มาเรี่ยไรเงินทำบุญ 5555
แล้วจะมาบ่อยๆ
