The Twinkling City Light

posted on 06 Aug 2011 17:17 by poysianz  in Mind
ยุคสมัยที่ทุกสิ่งคือการแข่งขัน แก่งแย่ง
มีแต่เพียงผู้ชนะเท่านั้นที่เป็นฝ่ายถูก
และผู้คนสามารถบั่นทอนทุกสิ่งเพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะ
.
.
.
.
มหานครที่ผู้คนปิดบังกันแม้กระทั่งแววตา
ซ่อนเร้นมิให้ผู้ใดสามารถมองผ่านหน้าต่างของหัวใจ
ด้วยเกรงว่าผู้คนเหล่านั้นจะล่วงรู้ความอ่อนไหวในตัวตน
.
.
.
ผู้คนเดินทางสัญจรด้วยการฝากชีวิตไว้กับคนแปลกหน้า
ด้วยค่าธรรมเนียมหนละไม่กี่ตังค์
ชีวิตราคาถูก
.
.
.
.
ร่ำเรียนสิ่งที่ผู้คนบอกว่าต้องรู้ ทั้งๆที่ไม่อยากรู้
เพียงเพื่อที่จะสามารถประสานเสียงกับผู้คนอย่างสอดคล้อง
              เดินตามเส้นที่ขีดไว้ตามๆกันไป โดยขาดความเข้าใจที่ถ่องแท้              
.
.
.
.
เชื่อถือสิ่งที่สังคมปลูกฝังให้เชื่อถือ
โดยละทิ้งเหตุผลอย่างไม่รู้ตัว
.
.
.
ปิดบังความชั่วร้ายของตนเอง
ด้วยการเปิดเผยความต่ำช้าของผู้อื่น
.
.
ยิ้มต่อหน้า ด่าลับหลัง
.
.
.
.
ฯลฯ
.
.
.
.
.
.
ผมยืนอยู่ ณ ใจกลางมหานคร
ยืนอยู่ในลู่วิ่ง ทั้งที่ไม่คิดแข่งขัน
.
.
หรือแท้จริงแล้ว ผมอาจแข่งขันมาตั้งแต่ต้น
วิ่งตามลู่เรื่อยมา อย่างไม่ทันรู้สึกตัว
วิ่งตามคนข้างหน้า เบียดหนีคนข้างหลัง แข่งขันมาตลอด
โดยไม่เคยคิดเลยว่า เป้าหมายแท้จริงแล้วคืออะไร
.
.
.
.
พรุ่งนี้ก็คงจะยังวิ่งต่อไปเรื่อยๆ
วิธีหยุดอาจเพียงแค่นอนลง
แล้วปล่อยให้ฝูงชนเหยียบย่ำผ่านไป
.
.
.
หรือหนีออกมาอย่างผู้แพ้ ในสายตาของฝูงชน
.
.
.
.
แม้กระนั้น ตัวผมคงนำพาความต่ำช้าหนีออกไปด้วย
แผ่กระจายออกไปตามหนทางที่หนีมา
และปลายทางที่ไปถึง
.
.
.
ทุกๆที่ที่เดินผ่านคงตระการด้วยแสงไฟในไม่ช้า
.
ตามกลไกของยุคสมัย
อย่างไม่สามารถจะต้านทาน
.
.
.
The Twinkling City Light
.
.
.
.
.
 
 
 
 
 
 
 
ปัจฉิมลิขิต
ไม่เกี่ยวกับการเมือง!!!

Planking!! เมืองไทยมีมานานแล้ว

posted on 16 Jun 2011 21:13 by poysianz  in Etc
Planking เมืองไทยเล่นกันมานานแล้ว
Planking หมู่ด้วย

.

.

.

.

.

.


 
Credit : Sastr Srihabhaka
 

 
ปัจฉิมลิขิต
ไอ้แพลงค์กิ้ง นี่มันคือการละเล่นอย่างนึง ที่คนจะนอนคว่ำหน้าลงกับพื้นในที่แปลกๆ เพื่อถ่ายรูปอะนะ ประมาณนั้น
เรื่องแฟชั่นอะไรพวกนี้ผมไม่ค่อยสันทัด ใครไม่เคยได้ยิน หรือไม่เคยรู้มาก่อน ดูในคลิปแล้วกันนะ
http://www.youtube.com/watch?v=tRHnTFesv7c
แอะ ทำไมใส่คลิปไม่ขึ้นหว่า
 
 

Intrend

posted on 25 May 2011 22:17 by poysianz  in Mind

กระแสน้ำไม่เร็วไม่ช้า

แต่ทว่ามันไม่เคยหยุดเคลื่อนไหว

.

.

.

.

ถ้าเราปล่อยตัวเองให้ไหลไปกับกระแสน้ำ

เราคงไม่ต่างอะไรกับใบไม้แห้ง

ฉันคิดว่า

.

.

.

.

ฉันพยายามจะว่ายทวนกระแสน้ำ

กระแสน้ำไม่เร็วไม่ช้า

.

เพียงแต่ว่า

ด้วยกำลังของฉัน

ทำได้เพียงออกแรงว่ายอยู่กับที่

.

.

.

ในสายตาของกระแสน้ำผู้ไม่เคยหยุดนิ่ง

คงมองเห็นฉันเชื่องช้า ล้าหลัง ไม่เอาไหน และไหลผ่านไป

.

ไม่ช้าไม่เร็ว

.

.

.

.

ฉันคิดเข้าข้างตัวเองว่า

"ถ้าฉันว่ายตามกระแสน้ำ ฉันต้องไม่แพ้พวกนั้นแน่ๆ

เพียงแต่ว่า ฉันกำลังว่ายไปคนละทางกับกระแสน้ำต่างหาก"

.

นึกเช่นนั้น ฉันก็ออกแรงมากขึ้นกว่าเดิม

.

ฉันเคลื่อนที่ไปข้างหน้าช้าๆ

ทวนกระแสน้ำ

.

มีเวลาให้ฉันคุ้นเคยกับสองข้างฝั่งอย่างไม่ตั้งใจ

บ้างสวยงาม บ้างน่ากลัว บ้างจำเจ บ้างแปลกใหม่

.

.

.

ไปได้ไม่ไกล แต่ก็เกินกว่าที่จะมองเห็นจุดที่เริ่มออกแรงว่าย

.

ฉันเริ่มเหนื่อย

.

.

ฉันพักด้วยการว่ายอยู่กับที่ สลับกับการออกแรงว่ายไปข้างหน้า

ทวนกระแสน้ำ

.

เหนื่อยก็จริง แต่สนุกเหลือเกิน

.

.

.

.

ระยะทางที่ฉันเคลื่อนที่ไปข้างหน้า หดสั้นลงทุกครั้ง อย่างไม่รู้ตัว

.

พลันรู้ตัวว่าตัวเองหยุดบ่อยขึ้น ก็รู้สึกเหนื่อยหนักขึ้นมาทันที

.

กระนั้นฉันยังคงพยายามที่จะออกแรงเคลื่อนที่ไปข้างหน้า

.

มีข้ออ้างมายมากที่จะพัก

.

.

.

.

.

.

.

ในที่สุดฉันก็หมดแรง

.

ฉันปล่อยตัวเองไหลไปตามกระแสน้ำ

โดยหลอกตัวเองว่า เมื่อฉันหายเหนื่อย

ฉันจะออกแรงว่ายอีกครั้ง

ฉันเคยทำมาแล้ว ฉันทำได้อยู่แล้ว

.

.

.

.

ยังไม่ทันได้หายเหนื่อย ฉันก็ไหลกลับมาจนถึงจุดเริ่มต้นเสียแล้ว

.

แรงพลังสลายไปกับความท้อ

ฉันปล่อยให้จุดเริ่มต้นไกลลับสายตาไป

.

.

ไหลไปตามกระแสน้ำ

ไม่ช้าไม่เร็ว

.

        แต่ก็เร็วเกินกว่าที่ฉันจะสามารถเพลิดเพลินกับสิ่งแวดล้อมสองข้างฝั่ง       

.

.

.

ฉันหายเหนื่อยตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

.

.

ฉันยังคงไหลตามกระแสน้ำไปเรื่อยๆ

.

.

กระแสน้ำไม่ช้าไม่เร็ว

.

.

เรื่องอะไรฉันจะต้องเหนื่อย

.

.

.

.

.

ฉันคือกระแสน้ำ

 

 

 

 

ปัจฉิมลิขิต

แล้วพบกันอีก

Categories